To pytanie pokozuje sie durch w industryji. Bezma kożdy roz ôsoba, kero pyto, podchodzi do niego felernie.
Zadawano pytanie je "kaj idzie umiyścić kiosk?" jakby to bōł mebel, kery potrzebuje miyjsca. To podejście je ôdwrotne. Ôdpedniōm pytaniym je: kaj kiosk mo richtich syns-niy jako ekstra funkcyjo, ale jako jedyno rozsōndno ôpcyjo?
Mocka ôsōb niy przizna: wiynkszość wdrożyń kioskōw niy zawodzi. Niy ma twardych danych na tymat tego, ale ci, co byli w industryji dość dugo, potwierdzōm. W kożdym hotelu abo budōnku regyrōnkowym na strzednim poziōmie sōm droge ekrany dotykowe, co grōmadzōm sztaub w narostach, ekrany zamarzniynte na kōmunikacie ô błyndach abo doimyntnie wyłōnczōne. Ktoś zatwierdziōł sześcio-cyfrowy zamówiynie dlo tych.
Zacznij ôd tego, co richtich działo
Check-in na lotnisku- je przikładym podryncznika. Pasażerowie muszōm być na lotnisku we wszyskich przipadkach. Proces je blank deterministyczny-wybrać lot, ôbiyrać miyjsce, potwierdzić, drukować. Niykogo "po prostu niy przeglōndo" w kiosku check-in. A karty pokładowe i etikki bagażowe potrzebujōm druku. Telefōny niy mogōm tego zrobić. Ôkres.
Linije lotnicze coroz czynścij przijmujōm technologije samoobsługi (SST) do lifrowanio barzij usprawniōnych modelōw usług. W 2007 roku Miyndzynorodowe Stowarziszynie Transportu Lotniczego napoczło Program Gibkich Rajzōw, kery mioł na cylu zwiynkszynie wydajności ôperacyjnyj tak lotnisk, jak i przewoźnikōw. Ta inicjatywa ôbyjmuje ulepszynia w wielu pōnktach kōntaktu, w tym check-in pasażerōw, przetworzanie bagażu, autoryzacyjo dokumyntōw, zarzōndzanie rezerwacyjōm, procedury pokładowanio i ôdzyskowanie stracōnego bagażu. Cytat{6}}https://pmc.ncbi.nlm.nih.gov/artykuły/PMC11471516/
Je tutaj muster, kerego warto wyciōngnōńć. Fizyczno ôbecność je niy-negocjowalno-używocze sōm tam już; tego niy może być zrobiōne z kanapy. Proces je blank ustandaryzowany. Niy wzywo ôsōndu, niy "pozwōl mi sprawdzić z mojim menedżerym." A używocz już wie, czego chce. Niy przeglōndowajōm, niy eksplorujōm-ino wykōnujōm.
Ôto przikłod ôdpowiedni -, co skōmplikuje ta logika: przewodniki wystawowe. Muzea przōdzij preferowały kioski-niyôgraniczōno głymbokość treści, ô moc wiyncyj aniżeli mogła zawiyrać jako ino fizyczno tabula. To społnio wszyske trzi kryteria. Używocze sōm tam, proces je prosty, wiedōm, jake dzieła kōnsztu patrzōm.
Tedy ukŏzały sie kody QR i aplikacyje muzealne. Teroz goście skanujōm i dostanōm wszysko na swojich telefōnach, co noszōm ze sobōm w czasie chodzynio. Kiosk straciōł sie.
Tak tōż je sztworty elymynt, co ludzie zapōminajōm: kiosk musi zrobić coś, czego telefōn niy może. Zwykle ôznaczo to sprzynt-druk, skanowanie, ôdczyt kartōw, dozowanie czegoś fizycznego. Jeźli cołko interakcyjo je ino klikniyńciym ekranu, coby dostać informacyje, niy ma powodu, coby ktoś niy używoł ino swojigo telefōnu.
Kedy kioski muzealne durch wygrywajōm? Kedy srogi ekran JE doświadczyniym. Ôsobliwości kōnsztu w wysokij rozdzielczości-niymożliwe do zoboczynio na telefōnie. Immersyjne wideo, kere traci wpływ na 6 cali. Interaktywne gry z dotykaniym i manipulowaniym. Jednak za czysty tekst? Telefōn wygroł.
Rzecz ôd McDonalda
Zamówiynie szwōngu jedzynio-McDonald's kōnkretnie-ukazuje coś niyôczekowanego. Jedyn z regiōnalnych lyńcuchōw QSR przepyndziōł trzi miesiōnce prōbujōnc wyszlifować, czymu jejich wkludzynie kioskōw niy ôsiōngło liczb, co ôdnotowoł McDonald's. Śledztwo poszło głymboko.
McDonald's mo 40,000+ tych rzeczy na cołkim świecie, a strzedni bilet po instalacyji wzrōs ô 15-30%. Na poczōntku to brzmi jak marketingowy puch. Wtynczos psychologijo stowo sie jasno.
Przi blanku je subtelno presyjo. Ktoś czeko. Może sie tworzić linijo. Zamowiynia zdarzajōm sie wartko, bezpieczne ôbiory sōm dokōnowane, ekstra niy sōm przidowane, bo pedzynie "aktualnie, wciepnij tyż ciasto" ôdczuwo sie dziwacznie, w czasie kej ktoś gapi.
Kiosk to wszysko usuwo. Przeglōndanie ôdbywo sie. Nowe przedmioty sōm rozwożane. "Chcesz przidać kombo?" dostowo tak bez tego, coby żodyn niy czuł sie ôcyniany. Pokazuje sie, iże ludzie richtich chcōm przepyndzić wiyncyj-potrzebowali ino usuniyńcio presyje społecznyj.
Co tyn lyńcuch regiōnalny zrobiōł źle, to umiyszczynie. Kioski były kole blanku, tōż kliynci durch czuli sie ôglōndani. McDonald's stawio je w ôsobnyj strefie. Brzmi to trywialnie. Niy ma tak. Fizyczny projekt przestrzyństwa je tak samo ważny jak ôprogramowanie. Inżynieryjo menu tyż-menu licznika niy może być po prostu ôcyfrowane. Prompty ô upsell, zamówiynie przedmiotu, domyślne selekcyje, wszysko to potrzebuje pōnownego ôbmyślynio. Wiynkszość lyńcuchōw niy chce tego usłyszeć.
To ôdwroco zwykłe myślynie. Nojlepsze scynariusze kioskōw niy sōm ino tam, kaj kioski MOŻŌM fungować. To tam, kaj ludzke interakcyje faktycznie stawiajōm sie na drōdze.
Prawdziwe Piyniōndze tyż sōm marnotrawne
Samowokasa w supermarkecie -brzmi perfekt do rzeczywistego użycio. Mało przedmiotōw, nic niyôbyczajnego? Świetnie, warcij aniżeli linijo kasyrza. Ale produkty, co potrzebujōm wożynio, alkohol, co potrzebuje weryfikacyje ID, jedna porażka skanowanio-teroz ktoś stoji tam i machuje na ôbsudzocza. I je niykōmfortowo prowda, keryj żodyn niy chce prziznać: kasjery sōm profesjōnalistami we skanowaniu. Sōm gibke; wiedōm, kaj sōm barkody. Stały kliynci sōm amatory. Dlo kosza z 30 przedmiotami czowiek je nojpewnij warcij.
Samo-kasowanie funguje za dopołniynie. W mōmyncie, kej ôn stowo sie zastympcōm, problymy sie mnożōm.
Kedy self{0}}service checkout (SCO) bōł poczōntkowo wkludzōny w Stanach Zjednoczōnych w 1992 roku, ôstoł spotkany ze srogim sceptycyzmym, społym ze powszechnymi ôbawami, iże przijdōm sroge straty. Chocioż wyniki podszukowań ôstowajōm miyszane co do jejich wpływu na kurczliwość, ôsobliwie kradziyż kliyntōw, technologije płatności zôriyntowane na kōnzumynta-stowały sie coroz powszechniyjszōm cychōm we landszafcie detalicznym. Cytat -https://cajtōngōw.
Kioski bankowe do wszyjskigo poza kōntrolōm salda i drukowaniym wykazōw uderzyły w ściana, kero niy ma racjōnalno, ale barzo rzeczywisto: kedy chodzi ô pijōndze, ludzie chcōm czowieka. Chcōm, coby ktoś potwierdziōł, iże przeniesiynie przeszło. Chcōm zoboczyć, jak ktoś kiwa głowōm, kej poruszajōm sie sroge kwoty. Masziny sōm perfekt zdolne. Zaufanie kliyntōw niy ma.
Nazod do tego, co działo
Registracyjo w szpitalu funguje w taki sōm spōsōb jak na lotniska-duge koleje, proste transakcyje. Kej sōm kioski registracyje, przidanie funkcyji płatności niy kosztuje bezma nic. To samo w przipadku drukowanio wynikōw testōw, kōntrole stanu koleje i podobnych funkcyji. Jedna z maszin stowo sie szwajcarskim nożym wojskowym.
Hotele? Głōwnie przidajne do pōźnych check-in-, kej personel je szczupły. Prywatność je tyż faktorym-niykere goście niy chcōm ôgłoszać swojij ceny pokoju tymu, fto je za niymi.
Korporacyjne zarzōndzanie gościami je podwożane. Zaregistruj miano, fyrma, skanowanie ID, zrobiynie zdjyńcio, drukuj idyntyfikatōr, poinformuj gospodorza. Wszyske standaryzowane, wszyske wymogajōm urzōndzyń zewnyntrznych. I to sztabilizuje robota ôd recepcjōnisty z "człowieka, co wkludzo dane" do "faktycznego pozdrowianio i pōmoganio ludziōm."
Usługi Regyrōnkowe
Tu je problym strukturalny: sale ôbsugi sōm ôdewrzōne, kej ôbywatele sōm w robocie. Zawrzite w wikyndzie. Przerwa na ôbiad wystympujōm. Numery przestowajōm być brane ô 16:00. Kioski łamajōm to do kōńca. Wklōńć je w cyntrach społecznych, ôddziałach bankōw, cyntrach handlowych. Naroz "zrobić to na drōdze do dōmu" stowo sie możliwe.
I je coś, ô czym rzodko sie spōmino: ôkna regyrōnkowe stowajōm sie ôdpływami ymocyjōnalnymi. Ludzie ukazujōm sie sfrustrowani, kłōcōm sie ô wymoganiach, wyjmujōm to na personel. Wypolynie je rzeczywiste. Kioski pochłōniajōm standaryzowane zodania. Ludzke ôkna poradzōm sie z prawdziwōm słożōnościōm. Wszyscy sōm szczyńśliwsi.
Oczywiście błyndne zastosowania
Wszysko, co wymogo ymocyjōnalnyj inteligyncyje-porad, dostarczanio złych nowic, pogrzebowych usług-je ôczywiście poza. Niy winno to potrzebować wyklarowanio, ale propozycyje "kioskōw pōmocy w żałobie" faktycznie przekroczyły biōrka, tōż najwidocznij tak je.
Barzo spersōnalizowane decyzyje-planowanie ferzicherōngu, porady inwestycyjne, kōnsultacyje prawne-niy mogōm być zredukowane do drzew decyzyjnych. Cołko kwestyjo je w tym, iże ludzki ôsōnd przifasowuje sie do wyjōntkowych sytuacyjōw.
Słożōne wypołniynie formularza-to tortura na ekranie dotykowym. Wyjdaność pisanio spado do możno jednyj trzecij fizycznyj klawiatury. Zmuszanie używoczy do wkludzanio akapitōłōw tekstu na kiosku je wrogim projektym.
Wyszukowanie czystyj informacyje-"ô jakij godzinie zawrzi sie centrum handlowe?"-je już rozwiōnzane. Ludzie szukajōm go w internecie. Niykogo niy chodzi do kiosku, coby spytać.
Ôcyna nowych scynariuszy
Niy ma na to wzoru. Barzij chodzi ô to, eli sytuacyjo mo take samo DNA jak podarzōne przipadki.
Piyrszo rzecz, jako noleży zidyntyfikować: eli ludzie muszōm już być kajś? Jeźli z tym idzie poradzić z kanapy, to batalijo je już przegrano. Telefōny i laptopy wygrywajōm. Sprzynt je instalowany dlo ludzi, co niy muszōm tam być, a dalij żodyn go niy używo.
Potym pytanie ô elastyczność. "To zależy" abo "niykej sōm dokōnowane wyjōntki"-co ôznaczo, iże czowiek ôstowo kajś w pyntle. Możno 80% je ôbsudzōne bez kiosk, ale to 20% frustruje wszyskich. Persōnel i używocze.
I to durch sie ukazuje: co robi kiosk, co wymogo, coby bōł kioskym? "Wyświytlanie informacyji na srogszym ekranie" niy styknie. Drukarka, skaner, czytnik kartōw, rzecz, co dostarczo fizycznego ôbiektu-coś, czego telefōn dosłownie niy może zrobić. To je to, co usprawiedliwio sprzynt.
Wszyske trzi elymynta sōm wyrōwnane, projekty zaôbycz fungujōm. Jedyn je niypewny, myśl ciynżyj. Brakuje dwōch, pytanie stowo sie, czymu kioski sōm nawet w godce.
Sam kiosk nikej niy je ôdpowiedziōm. Je to jedna z możliwych implymyntacyji ôdpowiedzi. Rzeczywistōm ôdpowiedziōm je wybadanie, jaki problym je rozwiōnzowany, dlo kogo, pod jakich ôgraniczyniami. Dostań to dobrze, a pytanie ô sprzynt ôdpowiado bezma samo.
